9 Eylül Çarşamba

 Bugün yine bir domates sosu yapma günüydü.

Sabah annemin ilaçlarını yazdırmaya giderken aklıma geldi,  "işim bitince ben neden blenderı alıp kardeşime gitmiyorum?"

Kardeşimi arayıp söyledim, "ısmarladığım blender bugün gelecek ama saati belli değil, gecikebilir, sana zor olmasın gelmek?"

Dedim atlar taksiye gelirim, zor olmaz. Netekim, doktordan hemen sonra eve uğradım, blenderı aldım, taksiyi aradım ve yola çıktım, yaklaşık yarım saat sonra görev yerine ulaşmıştım.

Önce birer kahve içtik, sonra domates yıkama, doğrama, bızzzttt yapma ve kaynatma işlerine başladık. Derken hızımızı alamadık gittik 5 kg domates daha aldık ve toplam 20 kg domatesi kışa hazırlamış olduk.

Olayda ana görevli kardeşimdi, benim işim domatesleri kesmek ve bızzttlanacak hale hazırlamakla sınırlı kaldı.

Eve döndükten sonra akşam yemeği için patlıcanlı pilav pişirdim, salata yaptım.

Arada sen neden Bodrum'a gelmedin, neredesin sorularına cevap olarak S.ciğim ve M.ciğim ile konuştum, gelişmeleri aktardım, dedim bekleyin geliyorum, azzz kaldı.

Fotoğraf dünden, biraz ayrıntı görebilmek için büyütmeniz gerekebilir.

Sağda Çamlıca Kulesinden solda Ortaköy Camiine uzanan arka planda boğaz köprüsü uzanan bol bulutlu İstanbul manzarası.

8 Eylül Salı

 Bugün yine karşının taksisi seferindeydim. 

Burada bir parantez açayım, en son geçen hafta bindiğim bir taksici bu meşhur İstanbul cümleciğini kullandı. Eskiden bir taksiye bindiğinizde şoför yolu bilmiyorsa, "karşının taksisiyim, yolu tarif eder misiniz" derdi. Adamcağız "karşının taksisiyim, yolu tarif eder misiniz" dedikten sonra "yoksa navigasyonu mu açayım" dedi. 

Teknolojik gelişme çağı bu, demek isterdim ama türlü türlü teknolojik gelişmeler bir yandan da hepimizi bağımlı hale getiriyor, endişem var. Şimdi parantezi kapatıyorum.

Diş doktoruna gitmek, eskiyen implantın tamir edilmesi ve sonra optisyenden gözlüklerin teslim alınması işlerini Mecidiyeköy ve Taksim güzergahında seri şekilde hallettim. 

Dedim kendime, bu defa Tünel'e yürümeyeyim, değişiklik yapayım, dolmuşla Beşiktaş'a ineyim, oradan vapur veya motor hangisine yetişirsen karşıya öyle döneyim. 

Kadıköy Beşiktaş hattında kural şudur; aaat başlarında ve buçuklarda motor, saate çeyrek kala ve çeyrek geçe vapur kalkar.

İkisi farklı iskelelerdedir, koşturarak beş altı dakikada gidersiniz. Oysa bu kuralı bilince koşturmaya gerek yoktur, zaman hangisine yakınsa doğrudan o iskeleye yollanırsınız. 

Yukarıda motorun üst yan güvertesindeyim, motor Beşiktaş iskelesinden ayrıldı, Kadıköy'e burnunu çevirmek üzere manevra yapıyor.

Uzakta arka planda, ufukta nokta büyüklüğünde Kız Kulesi beklemekte.

Artık yolculuğu yarılamışız, boğaz ve  köprüsü  geride kalmış, Kız Kulesi açıklarından Haydarpaşa limanına yaklaşıyoruz, biraz daha sonra Kadıköy mendireğine ulaşıp, iskeleye yanaşacağız.

7 Eylül Pazartesi

 Dün gece geç vakte kadar Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonu olan takımımıza ait görüntüleri ve maçın yorumlarını izledikten sonra geç vakit uyudum, keyifli bir uykuya dalmış olmalıyım. 

Sabah pilatese giderken gözlük reçetemi de yanıma almıştım. Öğlen civarında metrobüsle karşıya geçtim, Taksim'e ulaştım. Yıllardır gözlüklerimi yapan optisyene gittim, derdimi anlattım. O da bana seçenekleri gösterdi ve sonuçta bir yakın bir uzak gözlüğü ısmarladım. Şimdi heyecanla yarını bekliyorum; yeni gözlüklerle nasıl göreceğim ve kolay alışacak mıyım?

Meydandaki işim bittiğinde İstiklal Caddesinde Tünel'e doğru yürümeye başladım.

Önce döviz bürosundaki tatlı genç kadına selam verdim. Son defa geldiğimde yoktunuz diye belirttim. Bu tarafa geldikçe uğrayın dedi. Tanışlık, göz aşinalığı böyle olmalı, yıllar içinde simalarımız değişse bile, insanların birbirine olan iyi duyguları değiştirmiyor, demek ki. 

Hayvore'ye epeydir uğramamıştım. Sokağın önünden geçerken acıktığım aklıma geldi. Kasada duran E. hanım içeriye girdiğimi görünce gülümseyerek karşıladı. Ayaküstü sohbet ettik, yemek yiyecek misiniz dedi, Pazılı kaygana ve hamsi buğulamayı gözüme kestirmiştim bile, tabii ki dedim ve yemeğin keyfini çıkardım.

 Metrobüs penceresinden Boğaziçine doğru bakış,

Bugün gökyüzü çalışkan bir hallacın köpürttüğü bulutlarla doluydu.

4 Eylül Cuma

Blog işlerinde yeni bir aşamaya geldik, sanırım.

Bugün yorum yazamadım, ne arkadaşlarımın blogunda, ne de kendi blogumda.

Nedir bu işin esası, google blogları kapatmaya mı çalışıyor, acaba?

Bakalım bu yazı yayınlanabilecek mi?

 

Telefonlarımızın fotoğraf arşivi birilerinin ellerinde gibi hissediyorum.

Bugün 7 sene önce bugüne ait fotoğrafı çıkarttı önüme.

Sana ne kardeşim, diyesim geliyor.

28 Ağustos Cuma

Dün gecenin 3'ünde şiddetli rüzgâr açık pencereleri balkon kapılarını pat küt çarptı ve ardından şimşekli gök gürültülü yağmur başladı.

Gündüz zaman zaman parçalı bulutlu, bazen bol güneşliydi, akşam yine yağmur yağdı; serinliği iyi geldi.

İşi, hareketi bol bir gündü. Gurbet kuşlarım memleket xiyaretine geliyorlar. Hazırlık yapmak, heyecanlı koşuşturma içinde olmakla geçti gün.

Bir de haftanın son maçını kazanaydık, iyiydi.

Neyse artık, adım.adım gidiyoruz, olur öyle.

Bizimkilerin uçağı rötarlı kalkmıştı, iniş öncesi muhtemelen sıra beklerken Marmara üstünde turlamışlar.

Hava kontrol görevdeydi. 

26 Ağustos Çarşamba

 Günün haberi öğlene doğru kardeşimden geldi; leylekler gidiyorlar, hem de sürülerce!...

Sonra da yeğenimin çektiği videoyu gönderdi, gerçekten sürüler halinde leylekler görüntünün olduğu 30 saniye boyunca geçip gidiyordu. 

Ha, demeyin ki yaz bitti diye seviniyorsun, henüz ayağımı tuzlu suya sokmamışken, bütün yazı dizimi toparlamak peşinde geçirmişken nasıl sevineyim? 

Sadece doğanın canlılarla ilgili döngüsü devam ediyor ve artık sıcaklar biraz makul hale gelecek diye seviniyorum. Umarım güzel, uzun bir sarı yaz olacak.

Akşam kızların maçını seyrederken başta biraz endişe ile karışık bir heyecan oldu. Neyse, sonra işler yoluna girdi ve geriye grup maçlarında bir tane  kaldı. Yaşasın!

Yeğenimin çektiği videodan bir kare alıntıladım.

Leylekler nokta halinde duruyor, biraz büyütünce görülebileceğini umuyorum. 

16 Ağustos Pazar

 Bugün gökyüzünde pambık tarlası bulutlar vardı. Dünkü deli rüzgarın etkisi azalmıştı, daha mutedil esiyordu.

Bir grup arkadaşımızla görüntülü görüşme yaptık. Tam kaptırmış gidiyorduk ki R.ciğim yeteri kadar hastalık konuştuk, başka konulara geçelim dedi. Eh, dedim normal, yaşımız gereği olacak o kadar.

Araya benim çocukların görüntülü konuşmaları girdi, bazen böyle üst üste oluyor konuşmalar. Onlar bitti, başka bir arkadaşım aradı.

Ha, bir de televizyon yayınlarının uydu ayarları değişmiş, bir kaostur gidiyor. Önce annemin televizyonu ile uğraştım, eski televizyon zaten, beceremedim. Sonra bizimkinde denedim, onu da yapamadım. Müşteri hizmetlerinden destek istedim, güya online olarak  bağlayacaklardı, ama şu ana dek ses çıkmadı. 

Bu aralar böyle terslikler çok oluyor, dün ekmek kızartma makinesi kontak yaptı ve bir daha çalışmadı, şimdi yenisini almak gerekecek.

Leylekler dönmeye başlamış, henüz gökyüzünde leylek göremedim, 

Onun yerine bugünün bulutları var elimizde.

20 Temmuz Pazartesi

 Bugün havanın sıcaklığının arttığını, sabah erken saatte Aile Hekimliğine doğru yürürken bile hissettim. Oysa dün akşamüstü gurbet kuşlarımla mesajlaşırken,  havanın serinlediğini, önceki gece eve dönerken hissettikleri havaya soğuk bile denebileceğini söylediler, mevsim normallerine dönmüşler.

Aile Hekimimizle konuşurken, izne ne zaman çıkıyorsunuz demiş bulundum. O da Ağustos başı memlekete annemi görmeye gideceğim deyince, klasik soruyu sordum, "memleket nere hemşerim?" ve gerçekten hemşeri çıktık. Meğer Malatya'da doğmuş büyümüş, annesi depremden sonra Elazığ'a gitmiş, şimdi orada yaşıyormuş.

Bir de sabah apartman kapısında kardeşime ve bana yıllar önce ( ama neredeyse 30 sene önce ) temizliğe gelen İ. Hanımla karşılaştım. Ben ona kapıdan geçsin diye yol vermeye çalışırken, o bana adımla hitap edince şaşırdım. Kendisini tanıtınca kapı önünde epey bir konuştuk, yıllar içinde çok değişmiş, benim görsel hafızamdaki resmin bugünkü gerçekle ilgisi kalmamış. Meğer bizim apartmana yeni taşınan bir tanıdığa yardıma geliyormuş. İlginç bir tesadüf oldu.

Pencereden dışarı bakmayı seviyor Kontes hanım,

Güneş çekildikten sonra pervaza çıkıp  telin önünde durup kuşları seyrediyor.

30 Haziran Salı

Bugün son zamanlardaki en uzun yürüyüşümü yaptım çok şükür, dizim fazlaca rahatsız etmeden Şaşkınbakkal'a kadar gittim, döndüm. Yarın fizik tedavi başlıyor, sonuçlandığında yürümekten korkar hale gelmiş olmaktan kurtulmayı umuyorum.

Ne yemek yapayım diye düşünüyordum. Evde kabak, patlıcan vardı, fasulye yoktu, domates azalmıştı. Eve dönüş yolunda eksikleri tamamladım, sebzeleri sırayla ayıkladım, kestim doğradım ve tencereye gönderdim.

Önce kuşbaşı eti soteledim, üzerine soğan, sarımsak, bir kaşık biber salçası. Ardından taze fasulye suyunu salıp çekerken bir yandan çizgili soyduğum patlıcanı tavada az yağda yalandan çevirdim. Kapya kırmızı biber de tencereye girdi, ardından patlıcanlar. onları halka doğranmış kabaklar ve patates izledi. En son doğranmış domatesler, tuz, biber ve işte bu kadar.

Biraz harlı ateşte tıkırdadı ve sonra ocağı kısık ateşe getirdim, sebzeler yavaş yavaş piştiler, birbirinin tadını ve kokusunu aldılar.

30 Haziran 2018'de tam sekiz sene önce Moda burnundan denize bakarken,

Muhtemelen kız grubumuzla yemeğe gitmişiz, sonra çay içmeye terasa çıkmışız, adalara doğru bakarak...

 

18 Haziran Perşembe

Voleybol Kadın Milli takımımızın VNL kupasındaki ikinci etap maçları Ankara'da başladı. Dün ilk maçı Belçika ile oynadılar ve 3-0 kazandılar. Bu akşam Fransa ile oynayacaklar, heyecanlıyız.

Bizim Kontes hanım gündüz uykudan uyanınca kucağıma çıkıyor. Normalde gün içinde hiç böyle bir arzusu olmuyor. Tam aksine kızım kucağına almak istedikçe kaçıyor. 

Dün akşam ben maç seyrederken pufa çıktı, ayağımın dibinde oturdu. Hatta oturmak ne kelime, sosis gibi uzattı vücudunu, öylece durdu.

Telefonumdaki fotoğraflar zaman zaman senenin içinde bulunulan zamanına ait, geçmiş yıllarda çekilmiş fotoğrafları önüme çıkarıyor.

Dokuz sene önce bu zamanlar çocuklarla Bodrum'a tatile gitmiştik. Ms. Melty o tarihten bir süre önce Bodrum'a taşınmıştı ve orada bulunuşumuz doğum gününe denk gelmiştik.

Zaman kuşun kanadında geçiyor, gerçekten...

Dokuz sene öncesi, Müsgebi'deyiz,

Güneş yakmıyor,

Öğlen vakti yelken bezine benzer bir gölgelik altındayız,

İlkyaz, güzel.

13 Haziran Cumartesi

Sabah pencereden baktığımda yağmurun incecik yağmış olduğunu, yerlerin ıslandığını gördüm, düşündüm, bu sabah sınava giren çocuklar serin serin oturacaklar, iyi bari. 

Sonra öğlene doğru uzun ve güzel yağdı, ağaçlar yıkandı, sokakların inşaat tozu indi.

Annem öğlene doğru yatıp uyumayı alışkanlık edindi, genellikle gece iyi uyuyamadığından dem vuruyor, öğlene doğru uykusu geliyor. Yattığında üşümüş, kalkıp balkon kapısını kapatmış, olmamış, sonra üzerine battaniye almış, derken o hareketler sırasında uykusu kaçmış, uyuyamamış.

Oysa Kontes kedi havanın tadını çıkardı, bütün gün kıvrıldı, uyudu.

Öğleden sonra biraz yürüyeyim dedim. Dünkü havaya göre giyinmişim -uzun kollu ve bacaklı giymiştim oysa- epey serin geldi. Yürümeyi fazla uzatmadım, deniz kenarına inmekten vazgeçtim, mahallede turladım. Eve dönünce sıcak bir bitki çayı içtim, içim ısındı.

Mor salkımlar ikinci tur açmaya başlamışlar, azar azar...

28 Mayıs Perşembe

 Bir kaç gündür dizim ağrıdı, omuzum tutuldu derken keyifsizdim, dün sabahı çarpuk çurpuk yürüyerek geçirdim. Sonra sol dizime ilaç sürdüm, dizlik taktım sağ omzuma ilaç sürdüm, tuz torbası koydum derken sabah biraz daha az sıkıntılı geçti, vücudumun yamuklukları düzelmeye yüz tuttu.

Sabah annemle kahvaltımızı yaptık, bugüne kalan bazı bayram konuşmalarını tamamladık.  Öğlende havayı güzel görünce sahile yürüyüşe çıktım. O sırada annemin küçük kuzeni gelmiş, neyse ki yürüyüşü fazla uzatmadım ve  misafir gitmeden eve dönmüş oldum. 

Öğleden sonra geçende söz ettiğim Kore dizisinin normalden uzun olan son bölümünü seyrettim.

Az sonra akşam için pilav pişireceğim, bayramın ikinci günü de böyle geçiyor işte.

Sahilden adalara bakış biraz pusluydu, havadaki nem artmış olmalı.

Gece yağmur bekleniyor.

25 Mayıs Pazartesi

Öğlene doğru caddeye doğru yürüyordum, sokaklar pek ıssızdı, adeta  pazar sabahı erken saatlerde sokağa çıkmışım gibi tenhaydı. Caddeye ulaşınca insan sayısı epeyce arttı, yine de alış veriş yerleri pek hareketli değildi gibime geldi. 

Bu bayram, kızımın ve benim arkadaş kedilerine bakma işlerimiz olacak. Benimki neyse ki bizim apartmanda, kızımınki biraz mahalle aşırı uzaklıkta. Evdeki Kontes üzerimizden farklı kedi kokusu alınca bozulacak mı, göreceğiz.

Oktay Akbal'ın bir kitabının başlığı Önce Ekmekler Bozuldu'dan ilhamla akide şekerleri de bozuldu diyesim var. Annemin arzusunu yerine getirmek için, daha önce iki farklı ve ünlü şekerciden aldığım akide şekerlerinde hiç eski lezzeti bulamadım. Umarım bugün aldığım üçüncü şekerci denemeden aferin alarak çıksın.

Sabah Bilgi Üniversitesi'nin kapatılması kararının iptal edildiğine dair haberi okuyunca, ölümü gösterip sıtmaya razı etmek deyimi aklıma geldi, nedense?...

Ada manzaramız bugün Akyarlardan...

19 Mayıs Salı

Dünden daha güneşli, parlak ve ılık bir hava vardı, bugün. 

19 Mayıs bayramı tatilinden yararlanan insanlar sahile akın etmişlerdi.

Güneşli çimen üstlerinde ve hava ısındıkça gölgede, ağaç altlarında yer bulunamaz oldu.

A.cığım ile tam da öğlen güneşinin altında, Suadiye Beltur'da buluştuk, çay kahve içtik, sohbet ettik.

Şimdi ikisi de yadellerde iş güç peşinde olan oğullarımız ilkokuldan beri arkadaşlar, oğulların çeşitli okul etkinliklerinde onlara eşlik ederken biz de arkadaş olmuştuk. Sonraki yıllarda paralel yaşanan hayat akışları ve ardından sevgili kitap kulübümüzle devam etti arkadaşlığımız.

Sahil kafesindeki sohbet sonrasında bir süre deniz kenarından yürüdük, sonra Suadiye istasyonuna devam ettik ve evlere dağıldık.

Adaların arkası biraz pusluydu, olsun varsın.

Bir de kadrajdan kaçanları belirtmeliyim; sahilde denize girenler, güneşlenenler, kayıkla dolaşanlar ve uzakta bir kaç yelkenli vardı.

18 Mayıs Pazartesi

Bloggerdan şikayetim var, iki gündür blogumun yazılarını güncellemiyor, blogrolllarda eski yazı gözüküyor. Anlamadım neden?

Dün gece kedikız kapı önü miyavlamalarıyla kızımı  ve beni uykusuz bıraktı, evet yine şikayetim var. Evlat hatırına yemek durumunda olduğum çiğ tavuk, evladı da yoruyor görüyorum ama bizimki şimdilik kahramanca direniyor. 

Dünkü çangır çungur sesli yağmurdan sonra bugün serin ve güneşli bir gökyüzü vardı. Pilatese giderken ve dönerken rahat rahat yürüdüm.

Harry Potter serilerini dinlemeyi bitirdim. Son kitabın başında J. K. Rowling son kitaba kadar gelen okuyucuya da teşekkür ediyor, dinleyici olarak bitirsem de ne gam, üstüme alındım teşekkürü.

Kızım bugün odasının perdelerini yıkadı ve astı. Yarın sabah aynı türden bir kahramanlığı ben de yapabilsem harika olacak.

Çarkıfelek/passiflora bitkisinin/meyvesinin çiçeklerinin renklerini görmüş müydünüz?

17 Mayıs Pazar

Şimdi dışarıda yeniden güneş parlıyor, oysa yarım saat önce büyük bir gümbürtü eşliğinde yağmur hızla yağmaya başlamıştı.

Gök gürültüsünü duyan Kontes hanım da şaşırdı, ayakucumda kıvrılıp uyukladığı pufun üzerinden kalktı, pencereye koştu, dışarıya baktı, cama düşen damlalara diliyle dokunup dokunamayacağını anlamaya çalışır gibiydi. Şimdi, "tamam bişey yok, olaysız dağılalım" denmiş gibi, yeniden uyukluyor.

Öğlende dışarı çıkıp yürüdüğümde esinti vardı ama güneş güzel ısıtıyordu. Bugün tam kırkikindiler usulü yağdı yağmur. 

Yürüyüş sonrası annemle yemek yedik, annemin sevdiği dibek kahvesinden içtik. 

Annem kitap dinlemeye başladığında ben de yemek yapmak üzere eve döndüm. 

Enginar ve bezelyeli bahar pilavı yaptım, aslında biraz eksiği var, bol dereotu yakışıyor, bu hafta pazarı kaçırdım, dün marketten dereotu almayı unutmuşum; olsun varsın bu defalık sadeli olsun. 

Bugünkü yürüyüşten, alt sokaktaki bir bahçe duvarının üstünden sarkan filbahriler,

Baharın en sevdiğim çiçeklerinden, hafifçecik parfümlü kokularına hayranım.

15 Mayıs Cuma

Bir Bodrum yarımadası gezmesi daha bitti, kürkçü dükkanına döndüm.

Yenileri nasip olsun, keyifle geçsin günler yeniden.

14 Mayıs Perşembe

Konuşması muhabbeti, lafı sözü bol bir gün oldu. 

Arkadaşlarımız ziyarete geldi, çay kahve içtik, börek yedik. Akşamüstü rüzgâra aldırmadan sahilde yürüdük ve sonra oturduk balık yedik.

Hasılı yüzümüzün güldüğü bir gün oldu, çok şükür.

Türkbükü manzarası bugün böyleydi.

13 Mayıs Çarşamba

Karpuz kabuğunu denize düşürme çabamız bugünlük yarım kaldı. 

Kum üstümde oturdum, güneşlendim, ayağımı denize soktum, denize kenarında yürüdüm ve fakat rüzgar serince esince, bulutlar gökyüzünü kapayınca denize bütün bütün girmeye cesaret edemedim.

İşte size hikayemin ispatı, bulutlanmış Türbükü koyu...

12 Mayıs Salı

Bugün istikameti Türkbükü'ne çevirdim, Bayan E.'nin davetine icabet ettim.

Akşam ceketlerimizi giydik, deniz kenarında meze, balık yemeğe, sohbet etmeye oturduk.

Gülmeden geçen günü yaşanmamış sayarım diyenin kulaklarını çınlattık.

Jakaranda ağacı bir kaç gün içinde çiçekle doldu.