Bugün havanın sıcaklığının arttığını, sabah erken saatte Aile Hekimliğine doğru yürürken bile hissettim. Oysa dün akşamüstü gurbet kuşlarımla mesajlaşırken, havanın serinlediğini, önceki gece eve dönerken hissettikleri havaya soğuk bile denebileceğini söylediler, mevsim normallerine dönmüşler.
Aile Hekimimizle konuşurken, izne ne zaman çıkıyorsunuz demiş bulundum. O da Ağustos başı memlekete annemi görmeye gideceğim deyince, klasik soruyu sordum, "memleket nere hemşerim?" ve gerçekten hemşeri çıktık. Meğer Malatya'da doğmuş büyümüş, annesi depremden sonra Elazığ'a gitmiş, şimdi orada yaşıyormuş.
Bir de sabah apartman kapısında kardeşime ve bana yıllar önce ( ama neredeyse 30 sene önce ) temizliğe gelen İ. Hanımla karşılaştım. Ben ona kapıdan geçsin diye yol vermeye çalışırken, o bana adımla hitap edince şaşırdım. Kendisini tanıtınca kapı önünde epey bir konuştuk, yıllar içinde çok değişmiş, benim görsel hafızamdaki resmin bugünkü gerçekle ilgisi kalmamış. Meğer bizim apartmana yeni taşınan bir tanıdığa yardıma geliyormuş. İlginç bir tesadüf oldu.
Pencereden dışarı bakmayı seviyor Kontes hanım,
Güneş çekildikten sonra pervaza çıkıp telin önünde durup kuşları seyrediyor.
Yazık bu kadıncağızlar nasıl hızla çöküyor.... çok üzücü aslında. Yıllarca annemlere yardıma gelen kadıncağız benden 3 yaş büyük mesela ama belki 15 sene varmış gibi aramızda, hoş bu sene ben o açığı biraz kapattım :P
YanıtlaSilkontesciğim ne kadar büyümüş, evin kontesi olduğundan emin bir duruşu var :)
YanıtlaSil