Bugün pilatesten dönerken her zaman geçmediğim yollara saptım ve sokakta karşıdan karşıya geçerken benden yardım isteyen yaşlıca bir hanımla bir süre yürüdüm, sohbet ettik, günlük hayattaki sevdiğim ilginç tesadüfler bunlar.
Hanımefendi edebiyat öğretmeniymiş, lise müdürlüğü yapmış. Bana siz de öğretmen misiniz dedi. Nedense, hep bunu sorarlar ve avukatım dediğimde yaa öyle mi diye tepki verirler. Neden böyle bir tepki olduğunu düşündüm ve zaman içinde karar verdim ki avukat kadınlar hep biraz daha gösterişli veya iddialı tavırlı oluyor diye kategorize ediliyor.
Yürümekte epey güçlük çekiyordu, koluma girdi, öğrencilerini anlattı, çocuğunu anlattı. Yaşı tahminimden daha gençti, çok yıprandım, badireler atlattım dedi. Şık gözükmek için topuklu ayakkabılar giyerdim, şimdi o yüzden dizlerim zorlanıyor, yürüyemiyorum dedi.
Erenköy istasyonuna kadar yürüdük, alt geçitten geçmesine eşlik ettim, ben buradan hat boyunca yürüyeceğim, dönüşte öğretmen arkadaşımın çocuğu eve bırakacak dedi.
Trene binmiş Suadiye'ye doğru giderken aklım takıldı, rahatça ulaşacak mı acaba arkadaşına?
Öğretmen hanımla karşılaşmadan önce gördüğüm, etrafında döndüğüm ve Ekmekçikız'da yazdığım köşk,
Arkasındaki koca apartmanın yerinde belki onun bir benzeri vardı, belki o binanın olduğu yer de eskiden köşkün bahçesine dahildi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!