Dün geceyi kitap ve podcast dinleyerek geçirdim, hiç de böyle bir amacım olmamasına rağmen.
Sabaha karşı daldım, üç dört saat uyudum.
Eskiden olsa, ne olacak canım bu gece uyurum der geçerdim, sağlıkçılar verdikleri bilgilerle biz sıradan insanlar üzerinde bir çeşit sağlıklı yaşamak mecburiyetindeyiz takıntısı yarattıkları için, "uyku önemli, düzgün uyumak lazım" sarmalına dolanmış hissediyorum.
Bu durumu biraz da "hayattaki varoluş amacımız mutluluk" mottolarına hatta giderek saplantısına benzetiyorum.
Dur bakalım, bu hengamede nereye doğru evrileceğiz?
Bugünün işleri pazar alışverişi, yıkama, yerleştirme, balık ayıklama şeklinde klasik bir özetle ifade edilebilir.
Uykusuz kalmanın şimdiki halde hissettiğim zararı ne söyleyecektim unutkanlığı, cümleleri toplama zorluğu.
En iyisi, bugünlük bu kadar olsun, keseyim.
Yoncalar da çiçek açmaya başladı, bugün güneşi görünce epey canlanmışlardı.
Buncağızlar duvar dibinde kalmışlar, az güneş görmüşler ama yine de açöaya başlamışlar.
Şu ilk paragrafta yazdığın hallere kıpkırmızı bir ❤️ bırakıyorum. Salalım gitsin, üstüne düştükçe sorun haline geliyor da olabilir.
YanıtlaSilÖyle sanırım, dün gece saldım, iyi oldu. :))
SilBir kalp de şu güzelim çiiçeklere. Duvar dibi filan dememişler kendileri olup açmışlar, çok güzeller.
YanıtlaSilEvet ya, kıt imkanlarla varlık sürdürmek en çok takdir edilecek şey. :)
Silklasik semt pazarı günü :) ben de güya gitmeyecektim ama perşembe koştur telaş gittim yine. içime sinmedi marketten almak, niyeyse! pazarcılar beni görmezlerse, merak ederler mazallah :P
YanıtlaSilEderler ederler, ben de pazarda alışverişle daha rahat hissediyorum, ayrı bir enerji hali pazarlarımız. :)
Sil