Dün geceyi kitap ve podcast dinleyerek geçirdim, hiç de böyle bir amacım almamasına rağmen.
Sabaha karşı daldım, üç dört saat uyudum.
Eskiden olsa, ne olacak canım bu gece uyurum der geçerdim, sağlıkçılar verdikleri bilgilerle biz sıradan insanlar üzerinde bir çeşit sağlıklı yaşamak mecburiyetindeyiz takıntısı yarattıkları için, "uyku önemli, düzgün uyumak lazım" sarmalına dolanmış hissediyorum.
Bu durumu biraz da "hayattaki varoluş amacımız mutluluk" mottolarına hatta giderek saplantısına benzetiyorum.
Dur bakalım, bu hengamede nereye doğru evrileceğiz?
Bugünün işleri pazar alışverişi, yıkama, yerleştirme, balık ayıklama şeklinde klasik bir özetle ifade edilebilir.
Uykusuz kalmanın şimdiki halde hissettiğim zararı ne söyleyecektim unutkanlığı, cümleleri toplama zorluğu.
En iyisi, bugünlük bu kadar olsun, keseyim.
Yoncalar da çiçek açmaya başladı, bugün güneşi görünce epey canlanmışlardı.
Buncağızlar duvar dibinde kalmışlar, az güneş görmüşler ama yine de açöaya başlamışlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!