Dün fizyoterapistim "yarın dinlenin, perşembe yeni egzersizlere başlayacağız" demişti.
Dinlenmek neymiş?
Çarşaf değiştir, çamaşır yıka, çamaşır ve bulaşık makinelerini temizlemek için özel deterjanları kullan, temizliklerini yap, arada kalan meyvelerle azıcık azıcık reçel yap filan derken gün akşam oluverdi.
Akşamüstü Şulem'in "gözlük yaptırdım, almak için Kozzy'ye gideceğim, müsaitsen gel" teklifine atladım hemen. Geleneksel olarak Kahve Dünyası'na gittik. Saat benim için geç olduğu gerekçesiyle başlattığımız "kahve içmeyelim, dondurma yiyelim" uygulamasını yinelemek için fırsat bulduk, böylece.
Hem de tavsiyeye uydum ve dinlenmiş oldum.
Tabii ki kısa buluşmada laf bitmedi, eve dönüş yolumuzu uzatarak, biraz daha konuştuk.
Doğu Anadolu'da evden giden misafirin tam kapıdan çıkarken aklına geleni söylemesiyle uzayan kapı önü sohbetine hanek etmek derler.
Biz de sokakta hanek ettik.
Eve dönüş yolundan,
Arka sokaktaki begonvil coşmuş...
bizim lafımız hiç bitmez şekerim, iyi ki de bitmez :P
YanıtlaSilO kadar hanek ettik, yine bitmedi. :))
Sil