Upuzun bir Mart ayının son gününe geldik.
Tabii ki 31 gün süren bir ayı diğerlerinden daha uzunmuş gibi hissetmemiz normal, üstelik bu ay 28 günlük cüce Şubattan sonra gelince uzun sürmüşlük teknik olarak doğru bir his.
Ve fakat yine de sanki Mart ayını birileri çekti ve ay sündü de sündü...
Bugün annemin rahmetli kuzeni A. abinin eşi N. ablanın küçük aile yemeği davetindeydik; dayım, yengem, anneme, kardeşim, ben ve A abinin kardeşi Z abla kadroyu oluşturuyordu.
Malatya yemekleri, tatlılar, çaylar derken, kardeşimin "leylek mi onlar? " sorusu üzerine dikkat edince, bir de adaların üstünden doğru gelip geçen leylek sürüsünü görmez miyiz?
Çok yağmurlu bir kaç günün ardından açan güneş ve geçen leylekler eşliğinde Mart ayını uğurlamış olduk.
N. ablanın evinin bulunduğu apartmanın bahçesindeki genç manolya ağacının çiçekleri,
Yağmurdan sonra ışıl ışıl açmışlar.
manolyaya bayılırım. Yağmur her yeri pırıl pırıl yaptı en sevdiğim
YanıtlaSilay ben hiç leylek görmedim bu mart ayında. marteniçkamı törenle yarın bir çiçekli dala asacağım artık, hayırlısı :)
YanıtlaSilBen leylek görmedim hiç bu sene:)) Manolyaya bende geçen gün rastladım alışveriş merkezinde.
YanıtlaSil"Leyleği havada görmek şans getirir ." der eski büyükler.
YanıtlaSilBir de uzun yolculuklar yapılacağının belirtisidir denir.
Gönlünüzce dilekleriniz gerçekleşsin.
"Leyleği havada görmek" herkese nasip olmaz
Zeki Müren'in yorumuyla Manolyam şarkısını dinlemek de ne güzeldir.