Bugün önceden planlanmamış şekilde bir aile yemeğine dahil olduk. Dayılarım ve kuzenim rahmetli ortanca dayımın eski evinde buluşmuşlar, oradaki işleri bitince annemi görmeye geleceklerdi.
Sonra plan değişmiş, birlikte yemeğe gidelim demişler, anneme sen de gel dediler. Annem önce ayak diredi, gelemem, yürüyemem itirazlarıyla. Dediler ki A. gelir, kapıdan alır, getirir, ben de ısrar ettim "haydi"ledim, gittik. İyi de oldu.
O esnada anladım, yaşlı insanların yeni bir duruma adapte olmaları epey zorluyor onları. Mesela annem, dayımların bize geleceği fikrine göre aklını organize etmişti, kalkıp yemeğe gitme fikri onun deyimiyle "ambale etti" ve bu nedenle ayak diremiş oldu.
Neyse, sonuçtan memnunuz.
Akşamüstüne doğru yürüyüş için sokağa çıktım, şöyle sahile uzanayım diyordum. Nerdeee sahile uzanmak!?
İyi giyinmiş olmama rağmen hava buz gibi gelince, sahilden vazgeçtim, Emin Ali Paşa'dan sağa çark ettim, cadde boyunca devam ettim, Kazasker'e çıktım. Oradan Şakacı sokağa kıvrılıp bizim mahalleye doğru döndüm.
İyi ki rotayı değiştirmişim, bir fırında pide gördüm aldım, annem iki gündür pide istiyordu, iyi oldu.
Bugünkü "soğuk havaya rağmen"in sürprizi, iki gün önceki bahar havasında açmış yaseminleri görmekti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!