Şarkı diyor ya "ama karar ver, tutamıyorum zamanı!" hah, tam öyle işte. Bugün de zaman uçtu gitti.
Ne yaptım diye bakınca boş durmadım bir kere, oysa dön arkana bak ne kalmış geriye?
Sabah uyandığımda "dün gece bizim kedikız pek kapı önü ağlaması yapmadı, uslu uslu uyudu galiba, ne güzel" diye düşünmüştüm.
Heyhatt! Erken karar vermişim, yanlış düşünmüşüm.
Salonda masanın üzerinde duran kuru çiçekler (neyse ki bir kaç sap idi, bir demet değil) parça pinçik edilmiş şekilde yere saçılmıştı.
Tuvaletine çiş yapmış ama biraz da yerdeki havlu nasibini almıştı, ayrıca her zaman olduğu gibi tuvaletindeki kumlar etrafa bolca saçılmıştı. Bu durumda, sabah sabah bir temizlik hareketi kaçınılmaz oldu.
Ortalığı toparlayıp, acele bir kahvaltı yaptıktan sonra dün gidemediğim için bugüne alınan pilates dersine gittim. Eve döndükten sonra biraz nefeslendim, annemin pazar alışverişi listesini aldım ve alışveriş işlerini tamamladım.
Sonrası alınanları yıkamak, yerleştirmek, balık ayıklamak, yemek yapmak ve bir on dakika kestirmek diye gitti.
Buyurunuz, gün bitti bile.
Minibüs caddesi üzerinde, köşedeki okulun yanındaki apartmanın bahçesindeki mimoza,
Ne yazık ki çiçekleri gerçekte olduğu gibi sarı yıldızlar gibi çıkmamış,
Kızımın dediği doğru sanırım, telefonumun kamerası su koymaya başladı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!