Sabah dışarıda işlerim vardı. Halledince vakitlice eve dönmeye çalıştım.
Bir kaç gündür annem eski dünürünü ağırlayacak olmanın mini heyecanını yaşıyordu.
Eski dünür, çocuklarımın babaannesi tabii ki. Bizimkiler bayramda seyranda ararlar birbirlerini, hal hatır sorarlar.
Bugün onlar ana kız (adlı adınca söylersem, kaynana ve görümce) geldiler anneme, biz de ana kız ve ortak torun olarak onları yemeğe buyur ettik.
Yemek, kahve, sohbet derken, torunları iki ihtiyarın da gönlünü hoş etti.
Günün akşamüstü saatlerinde bu aralar popüler olan Ayrılık da Sevdaya Dahil dizisine başladım ve üç bölüm çabucak bitti. Devamı da akıp gidecek gibi.
Telefonumda günün tarihine uygun olarak "12 yıl önce bugün" diyen bu fotoğrafı görünce, gerçekten zaman yolculuğu yapar gibi oldum.
Nasıl da havalara yükseldiğim, içimde kelebeklerin kanat çırptığı günlerdi.
Bir akşamüstü iş çıkışında karşıya geçerken bu günbatımına denk gelmiştim.
Bakmaya doyamamışım, arka arkaya fotoğraf çekmişim.
Ahh o günler o günler, şimdi yabancı gibiler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!