Bugün blue monday / hüzünlü pazartesi imiş. Ben demiyorum, birileri gözlemiş düşünmüş taşınmış, budur demiş.
Kısaca şöyle ifade edeyim, yılın üçüncü haftasının pazartesi günü, insanların bir sene içinde kendilerini en depresif hissettiği günü imiş.
Bizim hüzünlü pazartesimiz, günü kar yağışını seyrederek geçirince, sanki biraz neş'eli oldu. Ne de olsa kar insana çocukça bir keyif ve eğlence hissi veriyor.
Sabah uyandığımda kar yağmış, hem de ağaçların üstünü biraz beyazlamış görünce şaşırdım, birazdan durur diye düşündüm.
Dışarı çıkacaktım, göz tedavisi ve ardından pilates dersi vardı, çıktım. Biraz kar, biraz sulu kar derken öğleden sonra eve dönüş yolunda kar oldukça hızlı ve bol yağdı. Bu sene kar yağarken yürümedim, diyemem, şemsiyemin üstü bembeyaz oldu.
Akşamüstü kar kesildiğinde youtube'da çıtır çıtır odun yanan şömine görüntüsü üzerine Chopin dinleyerek ve kabak çekirdeği çitleyerek kar romantizmini sürdürdüm.
Daha ne isterim?
İşte kar evden böyle gözüküyordu,
Akşamüstü sulu kar yağınca o beyazlar da eridi gitti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!