Yemek bahane aslında, uzun uzun sohbet ettik. Son yıllarda sohbet konularımızda sağlık meseleleri, annelerin yaşlanması sürecinde yaşananlar, evlenen çocuklar ve son olarak bir tatlı torunun haberleri başı çekiyor.
Eskiden sık sık birlikte sinemaya giderdik.
Pandemi sonrası o alışkanlığımız da eridi gitti. Bakalım belki bu hafta denk düşürürsek gideriz, belli mi olur?
Tam 5 sene önce bugün, sahilde adalara bakarken bu fotoğrafı çekmişim.
Bugün çektim desem aradaki beş seneyi saymasam nasıl olurdu?
Pandemi gerçekten de hayatımızdaki pek çok alışkanlığı sessizce değiştirdi. Eskiden sıradan saydığımız şeyler —bir dostla kahve içmek, sinemaya gitmek, kalabalık bir sofrada gülmek— bir anda lüks hâline geldi. İnsanlar evlerine çekildi, ekranlar aracılığıyla iletişim kurmaya başladı. Bu dönemde yalnızlığı, sessizliği ve yavaşlamayı öğrendik belki ama aynı zamanda insan temasının ne kadar kıymetli olduğunu da fark ettik.
YanıtlaSilPandemi bittiğinde hayat kaldığı yerden devam ediyor gibi görünse de aslında hiçbir şey tam olarak eskisi gibi olmadı. Kimimiz hâlâ kalabalıklardan uzak durmayı tercih ediyor, kimimiz plan yaparken “ya iptal olursa” düşüncesini aklından çıkaramıyor. Buna rağmen, yeniden bir araya gelmenin, yüz yüze gülmenin, eski alışkanlıkları yavaş yavaş geri kazanmanın verdiği mutluluk bambaşka. Belki pandemi bizden çok şey aldı ama bir şeyi öğretti: Hayat, birlikteyken daha güzel.
Nizamettin Bey hoşgeldiniz,
SilYorumunuzdaki ayrıntılara katılmamak elde değil, evet haklısınız, hayat dostlarla birlikteyken ve paylaşınca daha anlamlı. :)
5 yıl önce, dün ya da bugün, sahil ve adalar hep güzel :)
YanıtlaSilEvet canım, hep güzel hep güzel. <3
Sil