Öğlen civarı yürüyüşe çıkmıştım Bayan E. aradı, eve doğru yürüyoruz, dün içemediğimiz kahveyi birazdan içelim, Kozzy'de buluşalım dedi. Zaten ben de yürüyüşün bir aşamasında kahve içmeyi düşünmekteydim.
Butik AVM'mize ben daha yakınmışım, içeri girmedim, hava güzel nasılsa, iç kapıda bekledim. Bir ara gelen var mı bakmak için öne ilerledim, az sonra telefonum çaldı, Bayan E. ben geldim, neredesin diyor. Meğer ben öne doğru yürümüş sağa sola bakınırken arkadaşım içeri girmiş bile. Neyse, buluştuk ya!
Sonuçta açık havada oturduk, kahvelerimizi söyledik, sohbete başladık, konularımızı irdeledik.
Bir iki alınacak şey geldi aklımıza, AVM'nin dükkanlarına şöyle bir bakmaya içeri girdik ve orada günün tatlı sürprizine denk geldim. Birisinin ismimi seslendiğini duydum, sese dönünce ne göreyim? Şulemin çok sevgili arkadaşı E.cığım karşımda durmakta.
Kendisine de söyledim, bu gelişinde keşke E.'yı bir görsem diye içimden geçirmiştim ama programının çok dolu olduğunu bildiğim için sıkıştırmak istememiş ve ses etmemiştim. Göreceğim varmış.
Ayaküstü konuştuk ve gelecek defa gelişinde görüşmek üzere sözleştik.
Kaç gündür süregiden ılık havalar, bahçelerdeki güllerin açmasına neden oldu, güz gülü dedikleri bu olsa gerek.
Bu foto geçen sene bu zamandan, temsili foto diyelim.

ay ne güzel olmuş karşılaşmanız, E.cuğum da söyledi, pek çok sevindim. birazdan gidip kendisini annesinden alacağım. saat 4'e dek hepinizin kulaklını çınlatırız.sonra veda vakti...
YanıtlaSil