Sabah kahvaltı yaparken Armağan Çağlayan'ın Jehan Barbur'la yaptığı söyleşiyi dinledim. Jehan Barbur'un şarkılarını severek dinlerim, merak ettim konuştuklarını. Gayet içtenlikle tatlı sesiyle ailesini, çocukluğunu, İskenderun'u anlatıyordu. Dinlemek isterseniz, burada.
Uyandığımda diz egzersizlerimi yapmıştım, bir de pilatese başlayayım artık dedim. Orada da diz için uygun ve güçlendirici çalışmalar yaptık. Her zamanki gibi yürüyerek gittim ama dönüşte fazla yüklenmek istemedim, taksiye bindim.
Öğleden sonra biber dolması ve yalancı imambayıldı yaptım, yaz menüsü oldu.
Artık mutfakta da dikkat ediyorum, sebze doğrama işlerini oturarak yapıyorum. Yavaş hareket etmeyi öğrenmek ve vücudu korumak gerekiyormuş, öğreniyorum sanırım.
Sizce bu meyve nedir?
Düne kadar ben de bilmiyordum, varlığından habersizdim.
Bunlar kiraz büyüklüğünde erikler. Apartman görevlimiz Ordu'ya gitmişti, ailesinin bahçesinden getirmiş.
Çok lezzetli, ekşili, tatlılı karışık.
Çok geçmiş olsun Sevin Abla yavaşlamak daha farkındalıklı yaşamak aslında şifa kapısını aralıyor diye düşünüyorum kendi çalıştığım öğrencilerinden biliyorum düzenli ve disiplinli yapılan hareketler çok rahatlatıyor benim gördüğüm insanlar düzenli egzersizleri sadece kötü ve ağrılı hissettiğinde yapıp biraz rahatlayınca bırakıyorlar bu da sonuç vermiyor maalesef hayatın bir parçası gibi düşünüp dahil etmek gerekiyor dedim be çok konuştum tekrar çok geçmiş olsun, sevgiler❤️
YanıtlaSilSağol Sevdacığım. <3
SilGüya egzersizi düzenli yapanlardandım, ama egzersize güvenip vücudun sinyallerine çok da kulak vermemek de olmuyormuş, onu öğrendim. Ağrı varsa durup dinlemek ve dinlenmek gerekiyormuş. Neyse, bundan sonra öyle yaparım ben de. :)
Ayrıca ne iyi ettin de yazdın, tekrar teşekkür ederim. :)
En sevdiğim eriklerden. Çekirdeği hemen ayrılıyor değil mi? Tekrar çok geçmiş olsun, yeni hayata uyum sağlamak gerekiyor değil mi? 💐
YanıtlaSilÇekirdeği pek kolay ayrılmıyor aslında, belki o da başka bir türüdür. Ama ufaklığına rağmen yemesi keyifli, lezzetli. :)
Sil