Sabah annemle mutfakta kahvaltı yaparken telefonun küçük ekranından Tayland'la oynayan kadın voleybolcularımızı izlemeye çalıştım. Kahvaltımız bitince hemen televizyonu açtım, maçın kalanını rahatça izledim. Bu etabın son maçını da gayet güzel aldı bizimkiler. Sıra iki hafta sonraki final maçlarında, arada da erkek millilerin maçları var. Eskiden erkekleri izlemiyordum ama bu sene hiç değilse maç özetlerine bakıyorum. 60'ımdan sonra bir çeşit spor fanatiği oldum, sanki.
Uzun zamandan sonra ilk kez sadece yürümek amacıyla sokağa çıktım. Eskiden sık sık yaptığım sıradan yürümek eylemini özlemiştim, fizik tedavi sürerken .fazla zorlamamak için sadece mahallede yavaş tempolu bir tur attım. O bile iyi geldi.
Zamanında seyrettiğim ve çok sevdiğim filmlerden biri "Paramparça Aşklar Köpekler" MUBİ'ye gelmiş. Bakalım aradan geçen zamandan sonra film hakkında ne düşüneceğim?
Mahallemizdeki çiçekleri tanıyoruz serimiz devam ediyor, zakkumun beyazından sonra begonvilin beyazına geldik.
Daha önce bu cins begonvili Bodrum'da görmüştüm ve arkadaşım adına gelin duvağı denildiğini söylemişti.
Çiçekler bembeyaz değil, uçlarına doğru uçuk pembeleşiyor, çok zarifler.
begonvillere eskiden hiç rastlamazdık istanbulda değil mi? şehrin ikliminin iyice akdeniz iklimine dönüştüğünün göstergesi oldular benim için...
YanıtlaSilbugün güya seni arayacaktım kahve içelim diye, sonra anama gidip dönemedim, öyle olunca da arayamadım :(