Günün büyük kısmını oğlumun odasının tenha bir köşesinde saklı duran iki karton kutu dolusu evrakın on seneden eski olanlarını ayıklamak ve ne olur ne olmaz ortalığa tam boy saçılmasın düşüncesiyle, olabildiğince ufak ufak yırtarak geçirdim, sonunda sırtım tutuldu.
Aslında bir kağıdı kapalı bir kutuya, klasöre, çekmeceye koyarken, onun "ya lazım olursa" ihtimalini düşünüyoruz.
Bunca sene lazım olmamış evrak, resmi saklama süresini doldurunca, rahatlıyor ve "aman boş ver, bunca sene lazım olmamış, at gitsin" diyoruz.
Bir kaç kez başıma gelmişti, tam da artık gereksiz dediğim an çok gerekli oluveren kağıtlar olmuştu. Sanki, "buna gerek yok" dediğinde alınıyor ve "ben sana lüzumsuzu göstereyim" diyorlar.
Hoşgörün, günün beş altı saatini kağıt yırtarak geçirince, biraz saçmalamak kaçınılmaz oluyor.
İki gündür hava sıcaklığı benim için yaz derecelerine ulaştı ve bunalmaya başladım. Karşılıklı açık camların esintisi yetişmez olunca, vantilatörler çalışıyor, artık.
İş nedeniyle sık sık İsviçre'ye giden bir arkadaşım anlatıyordu, geçen hafta havaalanında dışarı çıkınca hamama girmiş hissi olmuş. Üstelik klima yokmuş, olanlar sadece hava üflüyormuş, soğutmuyormuş.
Yıllardır bazı bilim insanları, iklim krizi diyerek konuya dikkat çekmeye çalıştı, ama dinleyen olmadı ki...
Önce aletin ayağını kokladı, etrafında döndü, sonra arka ayakları üzerinde dikilip merakla baktı, pati atmaya niyetlendi ama gözü yemedi.
Sonunda dönüşünü seyretmekle yetindi.
hadi geçmiş olsun ve ellerine sağlık o halde :) çiçek kız yerleşti mi ağabeyinin odasına? tebdili mekanda ferahlık vardır demiş atalarımız. yeni odası ona şans getirsin madem :)
YanıtlaSilAmin canikom, öyle olsun. <3
SilYerleşme, değiştirme işleri biraz yavaş yürüyor Şulem. Çiçeğimin başka işleri var, evrak hazırlıyor filan. Bir ara olacak elbet. :)
Ya ama fotoğraf nefis 😄💙
YanıtlaSilDeğil mi? Komik bir de. :))
Sil