Gün bitiyor, hafta bitiyor, ay bitiyor, bayram bitti.
Bu bayram biraz "kafamda bir tuhaflık var" ruh halindeydik. Hayırlısıyla yeniden ve bayram gibi bayramlara diyelim.
Sanırım bayramın en güzel tarafı inşaat seslerinin kesilmiş olmasıydı, ohh!
Bayramın etkilerinden bir tanesi de bir çeşit aşırı beslenme faaliyetine girmemiz oluyor. Gelsin börekler, gitsin baklavalar, aile sofrasında şu şu yemekler olmazsa olmazlar, en masumundan bir tanecik lokumlar, bir lokmacık çikolatalar derken, ipin ucu kaçıveriyor. Bu hafta o ipin ucunu tekrar yakalamak gerekecek.
Öğlende mahallede küçük bir market alışverişi yaptım, alış veriş yapanlar son günlere göre hayli çoğalmıştı ve sokaklar oldukça hareketliydi.
Apartman içindeki seslerin, asansörün iniş çıkışlarının çoğalmasından da anlaşılıyor, tatil bitti, yarın iş, güç, okul zamanı.
Güllerimiz apartmanın bahçesinden, yağmur sonrasından, önceden açmışlar solmaya başladı bile...
İnan aynı durumdayım. Sabah tartıya bakıp rejime girdim sonra baktım annem kahvaltı hazırlıyor ve aynı anda da akiam yemeğini ne yapacağız diye soruyor :))))
YanıtlaSilTipik türk ailesi ve yemek sevdası durumu, yapacak bişey yok, kadere razı olup yemek şenlikleri bitince diyete döneceğiz. :))
Silben de yaaa, ne güzel girmiştim bir yola şekersiz unsuz. yine dağıldım ki zaten dağılmaya müsait bir yapım var :0
YanıtlaSilYeniden gireceğiz doğru yola, çare yok. Artık yaş nedeniyle mi nedir o kilolar jet hızıyla geliyor, kağnı hızıyla gidiyor, zira. :))
Sil