Giderken de aynı şey olmuştu, bavulu çektiğim sağ omuzum tutulmuştu, dönüşte bunu bilerek dikkat ettim güya, yine sağ omuz trapezim kasıldı ve yatmadan sürdüğüm ilaca ve yaptığım esnetme hareketine rağmen gece canım yandı.
Sabah kalktığımda bir fasıl daha ilaç sürdüm ve kahvaltıdan sonra bir kas gevşetici aldım, şimdi biraz daha iyiyim.
Uçak yolculuğu sırasında yüksek sesle dizi izlemek ve çocuklara yine yüksek sesli çizgi film açmak ya moda olmuş veya benim kör talihime böylesi rastladı.
Özellikle gidişte iniş sırasında izlenen dizi neden o an seyredilmek zorundaydı, bir kaç saat sonra yayından mı kalkacaktı sorusunu sormadım ama bu saçma durumu anlamam mümkün değil.
Dönüşte arkamda oturan veletin koltuğumu kaç kere tekmelediğini baştan sayıyordum, sonra saldım gitti, kendimi elimdeki kitaba verdim ve koltuk dürtüklemesini duymamaya çalıştım.
Bu yol hali şikayetleri dışında evlat ziyaretinin verdiği mutlulukla dört gün nasıl geçti anlamadım, döndüm ama ruhum orada kaldı ve şimdiden hasret bastı.
Akşamüstü kardeşim eve dönerken ben de onunla dışarı çıktım, yağmur yağıyordu, bir iki küçük iş hallettim.
Arka sokaktaki apartmanlardan birisinin bahçesindeki mor salkımlar açtı açacak haldeler, yeter ki bir güneş çıksın ve şöyle bir silkinsinler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!