Bugün, havadan mıdır nedir, oldukça sinirli hissettim kendimi, belki biraz köşeye sıkıştırılmışım gibi.
Dün gece oldukça geç uyuyabildim, belki onun da etkisi oldu bu sıkıntı halinde.
Annem geçende birisine bir şey anlatıyordu, konu önemli değil, annemin bana ve kardeşime dair ilginç yaş algısını fark ettim bir anda; sanırım annem benim ve kardeşimin halen 30'lu yaşlarımızda olduğunu, o enerjide ve o ruhta kaldığımızı düşünüyor.
Bunu söyledim kendisine, çocuklarımız artık 30 ve devamında anne, ona göre bizim yaşımıza pay biç dedim, ayrımına vardı mı, pek emin değilim.
Geçen hafta seyretmeye başladığım Mira dizisinin yeni gelen bölümünü bugün izledim.
Son jenerikte Jülide Özçelik Zaman şarkısını söylüyordu, epeydir dinlememiştim, hoşuma gitti.
Çok zarif değil mi?
Sadece anneler değil çocuklar da büyütemiyor ebeveynlerinin yaşını, hep çocukluklarındaki koşturan, her derde çözüm bulan anneyi bekliyorlar. Oysa yaşlılar da çocuklar da bilmiyor ki onların dertlerine de çözüm bulan biri lazım :)
YanıtlaSilPortre gerçekten çok güzel...
Bizim kuşak her türlü arada kalmış, alttan üstten gelen etkilere karşı derisini kalınlaştıran kuşak ne de olsa, bir türlü büyümememiz ondan ötürü.
SilBunun bir de çocuklar tarafından bir şeyden anlamaz yaşlı insan olarak kategorize edilmek hali var, o da fena. :)))
Çocuklarla annelerin bu algısı, çook uzun bir yazı konusu olabilir.
YanıtlaSilSevgiyle.
Hem de ne uzun bir yazı olur o, ömür gibi. :))
Silportreye bayıldım. ne zarif, ne incelikli...
YanıtlaSilanneler, annelerimiz...doktora tez konusu olmalılar biliyorsun :P
Biz de doktora jürisi gibi miyiz bu durumda nedir? :))
SilÇok güzel portreler vardı sergide, onlardan biri bu. :)
biz jüriden çok "denek" olarak varız bence :P :P
Sil