Bugün ilk kez Arnavut ciğeri pişirdim ve güzel oldu, başardım.
Bir süredir aklımdaydı, bugün mahallemizin 30 yıllık ciğercisine gittim, sordum; dana mı alayım, kuzu mu? Ne bakımdan soruyorsunuz dedi. İlaçlı, antibiyotikli olmayanını soruyorum dedim. O zaman kuzu dedi. Yaprak mı alayım, Arnavut ciğeri mi dedim. Yaprak pişirirseniz kuruyabilir, diğeri daha garantili dedi.
Sonra 600 grlık bir parçayı zarını çıkarıp, güzelce ayıklayıp, lokma lokma kesti, ellerine sağlık gerçekten çok lezzetli oldu.
Bendeki cahil cesaretine bakar mısınız, internete baktım, aklıma yatan bir tarif buldum, yaptım, oldu.
Arnavut ciğerini oldum olası severim, ancak son yıllarda sakatattan oldukça uzaklaştık, çocukluğumda yediklerimizin yanına bile yanaşmaz olduk.
Dün Teke Tek Sağlık'ta Fatih Altaylı ile Dr. Deniz Şimşek'in sohbetini dinleyince aklıma koydum, ciğer alıp yapacağım. Netekim, iyi de oldu.
Hem kaç zamandır annemin de canı çekiyordu, kızım da beğendi, daha ne olsun?
Geçen sene balkondaki latin çiçeklerim (tohumları C.ciğimin armağanıdır) Mart başında açmıştı, bile.
Bu sene ancak yeni yeni yaprakları yeşerdi, henüz çiçek yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz!