1 Şubat Pazar

Yılın ilki kocaman Ocak ayını bitirdik ve geldik cüce Şubat'ın ilk gününe; aferin bize.

Bizim ev ahalisi için günün en önemli olayı, kaç gündür planladığımız Vefa'daki Ayın Biri Kilisesine kızımla birlikte yapacağımız ziyaret idi.

Daha önce çocuklarımın sınav senelerinde buraya gitmiş, dilek dilemiş, anahtar almış ve dilekler gerçekleşince anahtarları götürüp iade etmiştim.

Kızım bir süredir iş arama bulma konusunda sıkıntılı günler geçiriyor; oraya yapacağımız bir ziyaretin en azından olumlu motivasyon sağlayacağını düşündüm.

Pazar günü annemin yardımcısı izinli olduğu için, kahvaltı ve yemek işini organize ederek, saat 8:30'da pazar sabahı için erkenden, yola çıktık.

Vefa'ya ulaştığımızda ki saat pazar sabahının 9:30'uydu ve hava buz gibiydi 

Gel gör ki önümüzde ben diyeyim 300 siz deyin 250 metre boyunca insan dolu olarak uzanan kuyruğu görünce, pesss dedik ve bir süre kapı önü bilgi araştırması yaptıktan sonra bu ziyareti amacına uygun şekilde içeride dilek dileyerek sonlandırmak sevdasından vazgeçtik.

 

Sonrasını Ekmekcikız'da anlatayım en iyisi,  tam bir İstanbul günü yaşadık zira.

Vefa Bozacısının mideye bayram enfes bozası,

Eskinin uzun ve soğuk kış gecelerinin anılarından,

Sokak satıcılarının  sıtma görmemiş sesleriyle ünledikleri gibi,

Vefa'nınnn Booozaaaa!