Bugünkü hastane seferimiz umut verici şekilde gelişti. Yeni tanıştığımız ve annemi muayene eden uzman doktorun konu hakkında anlattıkları ve önerileri kardeşimin ve benim aklımıza yattı.
Bunu yazıyorum da sanki ben konunun uzmanıymışım gibi anlaşılmasın. Bizim memlekette sağlık işleri biraz böyle tersinden gidiyor. Tedavi olmak isteyen kişi biraz gözünü açık tutup sorup soruşturmak zorunda kalıyor. İlkten bir doktora güvenmek ve sorunsuz sonuç almak genellikle şans eseri olabiliyor.
Bilmiyorum gerçekten, böyle mi olmalı?
Hastanede işimiz bittikten sonra oraya yakın oturan kardeşimin evine geçtik. Hafta ortası olmasına rağmen tesadüfen eniştem ve bugün evden çalışan yeğenim de evdeydi. Böylece bir iki saati birlikte geçirdik, iyi oldu.
Eve dönüşte bir mahalle turu attım, günlük yürüyüş niyetine, sonra da akşam yemeği için mutfağa girdim.
Pişirmek için yemek fikri arayanlar için yazayım, günün menüsü bezelye, bulgur pilavı ve cacık.
Mahalle turunda gördüğüm bu bitkinin adı ayı pençesi imiş!
Nereden buluyorlar bu ilginç isimleri bilmem?
Latincesi acantus snipous imiş.
Hastane işleri zor, pek güven de kalmadı bir şeyelere, hep tedirginiz.
YanıtlaSilMenü için teşekkürler, hakikaten ne pişirecğim sorusu bazen dert sorusu oluyor:)
Gerçekten öyle Mehtapcığım, maalesef. :(
SilRica ederim, işe yararsa ne mutlu. :)