24 Nisan Cuma

Bugün küçük yeğenimin doğum günü, otuz yaşındaki yavrular ekibine o da katıldı. Oğlumun otuz yaşında olduğu sene yaşadığım şaşkınlık geçti sayılır. Kuzenleri arka arkaya otuz oluyorlar, bizde ah sen de otuz oldun diyoruz, sadece.

Haftanın cuma gününe gelmişiz yeniden, geçen hafta bugün yadellerde nehir kenarında yürüyüş yapıyır, çocuklarla sohbet ediyordum. Döndüm de yeni haftayı bitirdik de, neler neler...

Geçen pazar Hamburg'da dinlediğimiz konserden besteci Glinka'ya ait güzel bir parçayı buraya ekleyerek anıları canlı tutmayı deneyeceğim. 

Alt sokakta bir apartmanın bahçesinde açmışlardı,

Adına kanarya gülü deniyormuş ya da kerria japonica,

Burada biraz turuncu efekti var oysa göründüğünden daha açık sarı.

23 Nisan Perşembe

 Bugün bizim evde temizlik günüydü ve yardımcım S. geldikten bir süre sonra yine bir vefat haberi aldı. Yine diyorum çünkü son aylar içinde bir kaç kez fenalaşan ve yoğun bakıma kaldırılan kayınvalidesinin vefat haberini, babasının fenalaştığı haberini bize geldiği günler almıştı. Tesadüfün böylesi... 

Ailece sıkıntılı günler geçiriyorlar, cenazelerden birisini defnetmeye memlekete giderken bir de araba kazası geçirmişler. Bazen talih ters dönünce düzelene dek epey zorluyor insanları.

Öğleden sonra birkaç gün önce bir "doğa" yürüyüşünde iyi bilgi verilmemiş ve iyi düzenlenmemiş, amatör tavırlı bir organizasyon sonucu, düşen ve omuzunda kırık, tendon yırtılması gibi ciddi sıkıntılar olan A.ciğimizi ziyarete gittik Ş.m ile.

Neyse ki A. işin sıkıntılı kısmını atlatmış ve duruma uyum sağlamış gibi görünüyordu, sevindik doğrusu. Böylece kahvelerimizi keyifle içerek kek eşliğinde "good old blog days"den başlayıp, ne olacak memleketin haline uzanan bir yelpazede sohbet ettik.

Bugün temizlik sırasında kızımın yatağı çekilince altından çıkanlar,

Başka bir deyişle Kontes hanımın zulası!

22 Nisan Çarşamba

Giderken de aynı şey olmuştu, bavulu çektiğim sağ omuzum tutulmuştu, dönüşte bunu bilerek dikkat ettim güya, yine sağ omuz trapezim kasıldı ve yatmadan sürdüğüm ilaca ve yaptığım esnetme hareketine rağmen gece canım yandı.

Sabah kalktığımda bir fasıl daha ilaç sürdüm ve kahvaltıdan sonra  bir kas gevşetici aldım, şimdi biraz daha iyiyim.

Uçak yolculuğu sırasında yüksek sesle dizi izlemek ve çocuklara yine yüksek sesli çizgi film açmak ya moda olmuş veya benim kör talihime böylesi rastladı.

Özellikle gidişte iniş sırasında izlenen dizi neden o an seyredilmek zorundaydı, bir kaç saat sonra yayından mı kalkacaktı sorusunu sormadım ama bu saçma durumu anlamam mümkün değil. 

Dönüşte arkamda oturan veletin koltuğumu kaç kere tekmelediğini baştan sayıyordum, sonra saldım gitti, kendimi elimdeki kitaba verdim ve koltuk dürtüklemesini duymamaya çalıştım.

Bu yol hali şikayetleri dışında evlat ziyaretinin verdiği mutlulukla dört gün nasıl geçti anlamadım, döndüm ama ruhum orada kaldı ve şimdiden hasret bastı.

Akşamüstü kardeşim eve dönerken ben de onunla dışarı çıktım, yağmur yağıyordu, bir iki küçük iş hallettim.

Arka sokaktaki apartmanlardan birisinin bahçesindeki mor salkımlar açtı açacak haldeler, yeter ki bir güneş çıksın ve şöyle bir silkinsinler. 

21 Nisan Salı

Kürkçü dükkanına döndüm. 

Ayağımı sürümüş olmalıyım.

Gittiğimde Hamburg 20 dereceden 10 dereceye duşmüştü, bugün de dönüşümde İstanbul 20 dereceden 10 dereceye düştü.

Hamburg laleleriyle üç dört günlük hasret giderme molasına noktayı koyalım, madem.

20 Nisan Pazartesi

Bugüne yağmur sesiyle başladık. Hava karanlık, hava 4 derece ve rüzgar nedeniyle 1 derece hissediliyor.

Çocuklar diyor ki tipik Hamburg işte. Onlar bir sene yasadiktan sonra sehrin  havasına alışmaya-degilsede de kabullenmeye- başladı. Oysa benim değil böyle bir kabulüm, havanın 20 dereceden bu şekilde dönüşmesine hazırlığım bile yok, baharlık giyinmiş gelmişim, hava kış oldu.

Neyse, olana çare yok, yağmur durduktan sonra çıkıp bir iki üst baş alayım dedim.

Biz evde oyalanırken yağmur durdu ve gelinciğimle istasyona ulaştığımızda güneş açtı, haydi bakalım...

Günün kalanı güneşin verdiği enerjiyle geçti, akşam yemeğini bir Portekiz tapas restoranında yedik ve böylece bana ayrılan sürenin sonuna geldim.

19 Nisan Pazar

Günün ilk etkinliği  Hamburg'un simge binalarından olan Elbfilarmoni binasında gittiğimiz oda müziği konseri oldu.

Konser sonrasında Haupthbaunhof'a (merkez istasyona) yürüdük, önce yolluk sandviçlerimizi sonra tren biletimi (çocuklar burada yaşadıkları için ayrıca bilete almaları gerekmiyor) aldık  ve Lübeck'e gidecek trene bindik.

Lübeck Almanya'daki eski şehirlerden biri.

Yukarda gördüğünüz şehrin giriş kapısı 1477 yılında tamamlanmış.

Şehrin yarısına yakını 2.Dünya Savaşı bombardımanlarında zarar görmüş. Yine de kalanlar halen çok etkileyici.

Bu küçük deniz kenarı şehrindeki gezimizi balık yiyerek tamamladık ve trene atlayarak eve döndük.

18 Nisan Cumartesi

Cumartesi gününden notlar;

Göl kenarında parkta yürüyüş,

Kartopu açmış, çiçekleri mis gibi kokuyor.

Elbe nehrinin altından geçen yaya ve bisiklet yoluna asansörle indikten ve nehir altında karşı kıyıya yürüdükten sonra karşı kıyıdan az önce bulunduğumuz tarafa bakış.

Nehir altındaki geçitte karşı kıyıya yürüyüş,

Onca  adımdan sonra biraz dinlenmek  ve kahve tatlı molası vermek şart.