31 Mayıs Pazar

Gün bitiyor, hafta bitiyor, ay bitiyor, bayram bitti.

Bu bayram biraz "kafamda bir tuhaflık var" ruh halindeydik. Hayırlısıyla yeniden ve bayram gibi bayramlara diyelim.

Sanırım bayramın en güzel tarafı inşaat seslerinin kesilmiş olmasıydı, ohh!

Bayramın etkilerinden bir tanesi de bir çeşit aşırı beslenme faaliyetine girmemiz oluyor. Gelsin börekler, gitsin baklavalar, aile sofrasında şu şu yemekler olmazsa olmazlar, en masumundan bir tanecik lokumlar, bir lokmacık çikolatalar derken, ipin ucu kaçıveriyor. Bu hafta o ipin ucunu tekrar yakalamak gerekecek.

Öğlende mahallede küçük bir market alışverişi yaptım, alış veriş yapanlar son günlere göre hayli çoğalmıştı ve sokaklar oldukça hareketliydi.

Apartman içindeki seslerin, asansörün iniş çıkışlarının çoğalmasından da anlaşılıyor, tatil bitti, yarın iş, güç, okul zamanı. 

Güllerimiz apartmanın bahçesinden, yağmur sonrasından, önceden açmışlar solmaya başladı bile...

30 Mayıs Cumartesi

Bugün kardeşimle birlikte, annemi, büyük dayıma bayram ziyareti için götürdük. 

Geçen bayram, yağmur yağdı, hava soğuktu derken gidememiştik, annem üzülmüştü. Bu defa son gün de olsa bayram ziyaretini yakaladık. 

Trafik her zamanki kadar abartılı değilse de bayramın ilk günleri kadar boş da değildi. Gidiş geliş fazla sıkıntılı olmadı. Havanın güzelliğini fırsat bilenler sahilleri doldurmuştu, gezmelerdeydi.

Akşamüstü eve döndükten sonra dizlerimi açmak için mahallede yürüyüşe çıktım. 

O sırada telefon çaldı, P.ciğim arıyordu, annesindeymiş. Epeydir görüşmemiştik, iyi oldu biraz oturduk muhabbet ettik. Hızlıca arayı kapatma haberlerini aldık verdik.

Boğaziçinde alg patlaması varmış, birkaç gündür denizin rengi her zamankinden daha çok firuzeli ışıldıyormuş, yerinde inceledik, gördük.

29 Mayıs Cuma

 Sabah annemin perdesini açarken "yağmur yağmadı gece" dedim, oysa o kadar abartıyla bekleniyordu. "Başka yerlere yağdı, belki" dedi annem. Kim bilir? 

Dün kuzenim aramıştı, oturdukları şehir Normandiya'da, hava çok sıcak, biz alışkınız ama insanlar bunalıyor, demişti. Komşu bölge Brötanya da sıcakmış. Yeğenim Londra'nın da sıcak olduğunu söyledi.

İklim işleri, böyle...

Bugün A.ciğimin doğum günü.

Bir kahve içelim, oturalım muhabbet edelim dedim. Mahallemizdeki bir kafede buluştuk. Son anda bugün annesinin doğum günü olduğu için onunla programı olan Ş. de bir fırsat yaratıp aramıza katıldı, sürpriz oldu, keyiflendik. 

Bol bol muhabbet ettik, gezi fotoğraflarına baktık.  A.cığım ufak bir çizkek üzerine dikilen  mumu üfledi, dilek tuttu, ritüellerimizi de yapmış olduk. 

Bu sabahın sürprizi sadece yağmur yağmaması değildi,

Balkondaki kaktüsümüz mevsimin ilk çiçeklerini açmıştı.

28 Mayıs Perşembe

 Bir kaç gündür dizim ağrıdı, omuzum tutuldu derken keyifsizdim, dün sabahı çarpuk çurpuk yürüyerek geçirdim. Sonra sol dizime ilaç sürdüm, dizlik taktım sağ omzuma ilaç sürdüm, tuz torbası koydum derken sabah biraz daha az sıkıntılı geçti, vücudumun yamuklukları düzelmeye yüz tuttu.

Sabah annemle kahvaltımızı yaptık, bugüne kalan bazı bayram konuşmalarını tamamladık.  Öğlende havayı güzel görünce sahile yürüyüşe çıktım. O sırada annemin küçük kuzeni gelmiş, neyse ki yürüyüşü fazla uzatmadım ve  misafir gitmeden eve dönmüş oldum. 

Öğleden sonra geçende söz ettiğim Kore dizisinin normalden uzun olan son bölümünü seyrettim.

Az sonra akşam için pilav pişireceğim, bayramın ikinci günü de böyle geçiyor işte.

Sahilden adalara bakış biraz pusluydu, havadaki nem artmış olmalı.

Gece yağmur bekleniyor.

27 Mayıs Çarşamba

 Mahallemizin sessiz sakin bir gününde sabah erken uyandım. Kendime geldikten sonra yavaş yavaş sofrayı hazırlamaya başladım. İşlerim bittiğinde kızım, yeğenim, annem, kızımın arkadaşı E.'den oluşan  topluluğumuzla bayram kahvaltısı yapmak üzere sofraya oturduk. Uzun mu uzun ve sohbeti muhabbeti bol bir bayram kahvaltısı yaptık.

Akşamüstü küçük dayım ve yengem anneme ziyarete geldiler. Bir çay sofrası da o zaman kurduk ve yeni bir sohbet başladı.

İşte günün hikayesi.

Tüm dostlara iyi bayramlar dilerim.

Az biraz ekseni kaymış bu fotoğrafın, idare ediniz efendim. 

26 Mayıs Salı

Sokaklar dünkü kadar tenha değil miydi, bana  mı öyle geldi, bilemedim.

Bir ara sokağa çıkıp biraz alışveriş yaptım ve sonra evdeydim. 

Birkaç gündür "When Life Gives You Tangerine" isimli Kore yapımı diziyi izliyorum.

!950'lerden başlayan ve esas olarak bir çiftin yaşamını anlatan hikayede, zaman akışı içinde arka planda Güney Kore'nin tarihine de tanıklık ediyoruz. İlginç bir şekilde memleketimizde yaşananlarla paralellikler olduğunu düşünüyorum.

Bizim uzun mu uzun süreli ve sınırlı konulara sıkışmış tuhaf televizyon dizilerinden sıkıldıysanız, iyi bir alternatif olabilir.

Arka sokaktaki bir apartmanın yan duvarından ateş kırmızı fışkırmıştı, fırça çalısı ya da calistemon speciosus.

25 Mayıs Pazartesi

Öğlene doğru caddeye doğru yürüyordum, sokaklar pek ıssızdı, adeta  pazar sabahı erken saatlerde sokağa çıkmışım gibi tenhaydı. Caddeye ulaşınca insan sayısı epeyce arttı, yine de alış veriş yerleri pek hareketli değildi gibime geldi. 

Bu bayram, kızımın ve benim arkadaş kedilerine bakma işlerimiz olacak. Benimki neyse ki bizim apartmanda, kızımınki biraz mahalle aşırı uzaklıkta. Evdeki Kontes üzerimizden farklı kedi kokusu alınca bozulacak mı, göreceğiz.

Oktay Akbal'ın bir kitabının başlığı Önce Ekmekler Bozuldu'dan ilhamla akide şekerleri de bozuldu diyesim var. Annemin arzusunu yerine getirmek için, daha önce iki farklı ve ünlü şekerciden aldığım akide şekerlerinde hiç eski lezzeti bulamadım. Umarım bugün aldığım üçüncü şekerci denemeden aferin alarak çıksın.

Sabah Bilgi Üniversitesi'nin kapatılması kararının iptal edildiğine dair haberi okuyunca, ölümü gösterip sıtmaya razı etmek deyimi aklıma geldi, nedense?...

Ada manzaramız bugün Akyarlardan...