15 Kasım 2026 Pazar

15 Kasım Pazar

 Bazen böyle oluyor, bazı haftalarda üst üste bir uykusuz bir normal geceler geçiyor; bu ara yine dengesi inişli çıkışlı gecelerimin. 
O az uyku gecelerinde sesli kitap bana eşlik ediyor, Storytel'de John Steinbeck'in Cennetin Doğusu'nu dinliyorum. 
Geçen gece kitabın bir noktasında, anlatılan olay nedeniyle aniden hatırladım, "ben bu kitaptan yapılan bir dizi seyretmiştim, o vakit TV yayınları siyah beyazdı, o kadar eski zamanlar. 
İyi de beynimin kıvrımları o anı nasıl oldu da çat diye yakaladı hem de arşiv notuyla birlikte yayınladı? İnanılır gibi değil!

Bugün sokağa çıkmadım, biraz geç kalktım, oyalandım, haberlere baktım, cık cık kafa salladım, öğleden sonra annemde yemek yaptım, akşamüstü bizim evde yemek yaptım, iki bölüm Mezarlık seyrettim, birbuçuk bölüm kaldı.
Bu pazar da böyle geçti. 




Kocayemiş zamanı geldi, ama bunlar eski yıllardan, bu sene henüz alıp tatmadım.

14 Kasım 2026 Cumartesi

14 Kasım Cumartesi

 Sabah nasıldı hava, akşamüstü ne oldu!? Öğlende tek tişörtle bile dışarıda durabilirken, şimdi yağmur sonrası kışlık mont olmadan dışarıda durulmaz. İstanbul'un lodos halleri işte, bölüm belki bir milyonuncu...

Bir arkadaşım sabah grupta yazarken, İstanbul'un yarısı hasta diyordu. Öyle bir ölçümleme yapılmış mıdır bilmem ama bu sene erken bastıran sonbahar ve inişli çıkışlı sıcaklık değerleri hasta olmayı kolaylaştırıyor olabilir.

Sabah tam da şu reçeli kaynatayım, çayı ocağa koyayım, kahvaltıyı hazırlarım bir yandan niyetiyle mutfağa girmiş, işe başlamıştım ki reçel tenceresinin altı sönüverdi, meğer tüp bitmiş. Tüp gelene dek elektrik ocağı ile idare ettim, sonra yine gazlı ocağa döndüm.

Akşamüstü kardeşimin çocukluk arkadaşlarından Y. ile konuştum. Meğer onda da sarı nokta ve katarakt varmış, doktor katarakt ameliyatı için acayip bir para söylemiş konularından başladık, o minval üzre konuşmayı tamamladık. Gençlikten hep bunlar!



Öğlende Suadiye'ye gitmiştim, sahile kadar indim, lodos denizini kokladım.  
Bulutlar deniz üzerinde toplanmış, karaya doğru geliyordu. 
 

13 Kasım 2026 Cuma

13 Kasım Cuma

 Bugünü cumartesi sandığımı fark ettim. 
Daha doğrusu, az önce bugünün cumartesi olduğuna dair bir düşünce geçti aklımdan. Oysa, bugün kızım evden çalışıyordu, pazar alışverişine gittim gibi gün belirteci durumlar vardı, ama koltukta beş on dakika uyukladıktan sonra ayağa kalkınca zaman kayması yaşamışım.

Dün gece tam dalmıştım ki mutfaktan gelen bir şangırtı sesiyle fırladım kalktım. Kızımın yatmadan önce mutfak tezgahına bıraktığı küçük bir kavanoz ve üç parça olmuş kırılmış kapağı yere saçılmıştı.
Anlaşılan bizim Kontes kedi kavanozu patilemiş ve yere uçurmuş. Neyse ki cam kırılmamış.
Ortalığı toplayıp yattım ama, uykum belki biraz lodosun etkisiyle kaçtı. O nedenle bu günü biraz sersem sepelek geçirdim.

Az önce bu yazıyı bitirmiş fotoğraf yüklüyorum ki bilgisayarın intermet bağlantısına bir haller oldu. Yazının ikinci  yarısını yeniden toparladım, bu da başka yazı oldu.

Ayaklarımın ucunda pufta uyuyan Kontes hanım,
Elimden gelse de bu resmi ben çizmiş olsaydım.

12 Kasım 2026 Perşembe

12 Kasım Perşembe

 Bugün lodos balığı olma havası vardı. Rüzgarlı, ılık, bulutlu, sersemleten bir hava.

Havadan mıdır bilemedim, öğlende eve dönerken bindiğim taksinin şoförü iki arkadaşıyla görüntü konuşma yapıyordu. Arkadaşlarından erken olanı -o da bir taksi şoförüydü ve araç kullanıyordu- bir süre sonra konuşmadan düştü. Diğer kişi genç bir kızdı ve sanırım ciddi bir hastalık tedavisi sürecindeydi. Zira, doktor ne dedi, ameliyat ne zaman, büyümüş mü, annen yemek ye diyor, kuvvet toplamalısın cümlelerini içeren konuşmalar sürdü gitti. 

Dinlememeye yola bakmaya çalıştım, ama küçük bir araç içinde ön konsola yapışık telefonu duymamaya ve görmemeye imkan yok, kendimi kötü hissettim. 
Sonunda arabadan inerken, geçmiş olsun, Allah kolaylık ve şifa versin dedim, çıktım.
Diğer taraftan da araçta bir yabancı varken bu konuşmanın sürdürülmesi nasıl bir izansızlıktır, onu da bilemiyorum.

Mezarlık dizisinin 3. sezonuna yeni başladım, epey ilerledim. Onu hemen bitireyim de Bir Başkadır'ın 2. sezonuna başlayayım, diyorum.



Dün bizim tarafa geçişte, köprüden Marmara'ya doğru bakış,
Lodos başlamıştı ve rüzgar bulutları sürüklüyor, bayrakları çarşaf açmış gibi dalgalandırıyordu.

11 Kasım 2026 Çarşamba

11 Kasım Çarşamba

 Bugün hareketli ve  bereketli bir gün oldu, kardeşimle pek çok iş yaptık, kaç günün birikmişini hale yola koyduk.

Öğlene doğru karşıya geçtik ve babamın kabristanını ziyaret ettik. Geçen sene yapılan bakım sonucu, taşlar ve kabristanı kaplayan bitkiler sağlam ve canlı duruyordu. Bahçıvan, bu sene çok yağmur yağınca sümüklüböcek çok oldu dedi.
Babam gibi elli yaşında iken vefat eden küçük amcam da Çamlık mezarlığında yatıyor, ona da uğradık, duamızı ettik. 
Bunca zamandır gider geliriz, bu defa özellikle dikkatimizi çekti ya da gözümüze öyle çarptı, pek çok Balkan kökenli ve memleketimiz Malatyalı yatıyor orada.

Eve dönerken, mahalledeki Boşnak börekçisine uğradık ve bürek ile annemin sevdiği kalbura bastının benzeri cevizli bir balkan tatlısı aldık. Evde çay demlenince babamın ruhuna değsin, diyerek yedik.
İkinci çaylarımızı içerken -saat 3'e geliyordu-  eczaneden aradılar ve grip aşılarınız geldi haberini verdiler. Hemen ayaklandık, hazır araba varken bu işi de tamamlayalım dedik, aşıları aldık,  aile hekimliğine gittik, hemşiremiz aşımızı yaptı, eve döndük çaylarımızı içtik. 




Urla'da bahçesi olan A.cığımın hediyesi Trabzon hurmaları geldi.
Çoğu henüz yavaş yavaş olmayı bekliyor, bir tanesi olmuş yenilmeye hazırdı.

10 Kasım 2026 Salı

10 Kasım Salı

 Sabah sirenler  9'u 5 geçe çalarken, yağmur da ince ince yağıyordu, hava soğuktu ve gökyüzü fazlaca griydi.

Öğlen saatlerinde yağmur duruverdi ve güneş parlamaya başladı, hava yumuşadı.

Öğleden sonra bu sezonun ilk sinemasına gittik, Her Şey Ortada filmini izledik. Film, bu sezonun üzerinde hem olumlu ve hem olumsuz pek çok tartışma çıkan filmlerinden. Belgesel ama kurmaca tarafları var, gerçek insanların hikayelerini gözlemliyor ve anlatıyor. Kişiler, konu, anlatım ilginç. Görülüp üzerinde tartışılacak bir film.



Mahallenin atılık sandalye ve koltukları artık takım halinde sokağa konuluyor.

9 Kasım 2026 Pazartesi

9 Kasım Pazartesi

 Sabah evden çıktığımda güneşi görünce sevindim, lakin hava ısırıyordu, başıma bere taktığıma da sevindim.
Öğlene doğru eve dönerken, güneş parlamaya ve ısıtmaya devam ediyordu, biraz yürüdükten sonra bereyi çıkardım. 

Bu pazartesi Bağdat Caddesi civarının inşaat faaliyetleri dehşetli şekilde artmıştı. Kazılan temellerden çıkanları atan damperliler, beton dökülen binaların önündeki beton pompaları filan derken, gürültüden ve trafik keşmekeşinden epey payımı aldım, hiç hoş değil.

Öğleden sonra yine yemek işleriyle uğraştım, annemlerde kereviz çorbası yaptım, bizim eve tavuk yanında yensin için fırında tatlı patates ve kereviz pişirdim.



Apartman bahçesindeki yenidünya çiçeklerini koklarken, bahçeye diktiğim avokado ağacıyla da selamlaştım. Kendisi bizim evde çekirdekten yetişti, saksıya sığamaz hale gelince, bahçeye nakli hane eyledik.