9 Mayıs Cumartesi

Bugün geleneksel Zai günüydü.

Henüz sergi salonu açılmamıştı ancak  bahçeden bahar coşkusu taşıyordu.

Kütüphane harikaydı ve Ms. Melty  ve ben birer kitap alarak bahçe keyfini tamamladık.

Sonra merkezde küçük bir meyhanede oturduk, mezelerimizin tadını rakı ile buluşturduk.

Jakarandalar açmaya başladı, hem de bir günde.

Bu sabah uyandığımda gördüm ilk açmış ağacı.

Bir kaç güne daha canlı bir fotoğraf çekebilirim, umarım.

8 Mayıs Cuma

Bugün havamız bulutlu ve hatta az çisentiliydi.

Arkadaşım N.ciğimle bahçesinde çilek fidelerini diktik, Kos adası manzarası eşliğinde sohbet ettik.

Akşamüstü yamaçlardaki katırtırnaklarını seyrederek uzun uzun yürüdük, bu günün keyfi tamamlandı.

7 Mayıs Perşembe

Bugünkü ılgın gölgesinden bakılan deniz manzaramızı Turgut Reis'e doğru sahil yolundan yürürken gözledim.

Rüzgar çok daha sakindi ve sahildeki otellerde öğlen saatlerinde güneşlenen ve denize girenler çoğalmıştı.

Yine de mekanların sezon hazırlıkları bir yandan sürüyor ve inşaatlar henüz bitmemiş.

6 Mayıs Çarşamba

Sabah sahile yürürken gördüğüm ilk gelincik.

Öğlende merkezde (Bodrum merkezine kısaca merkez deniyor) Ms. Melty ile buluşmak üzere Dereköy minibüsü ile giderken yol boyu binlerce gelincik ve yamaçlarda binlerce katırtırnağı gördüm. Sanki hepsi hep birlikte bir gecede açmış gibiydi ki Hıdırellez olduğunu düşünürsek, öyle olmuş olmalı.

Marina Cafedeki sergiyi gezdik, çok matrak Meltyciğim buradaki sergi mekanını ilk kez gördü. İstanbul'dan gelip yıllardır Bodrum'da oturan arkadaşıma yer göstermek hoş oldu doğrusu.

5 Mayıs Salı

Yeniden sevdiğim coğrafyada bulunma sevincini yaşayamadan 30 küsür senedir tanıdık olan mekanda başlayan sevimsiz bir inşaat nedeniyle sahildeki sosyal tesislerin tarûmar edilmiş olduğunu görmenin hüznü; işte günün özeti.

Rant hırsı, toprağın doyuramadığı gözler, şaklaban insanlar...

Ahh, şu ılgının bir dili olsa da bunca zamanda bu sahilde neler nasıl değişti anlatsa.

Bir dinleyen bulunur mu dersiniz?

4 Mayıs Pazartesi

İlginç bir şey oldu, blogda dünkü yazının okunma rakamları her zamanki sayıların yarısından az. Ayrıca Ekmekcikız blogunun takip edilenler sayfasında halen bir önceki günün yazısı gözüküyor.

Bloggera genel bir şey mi oldu, benim blogda mı bir sorun var, bilemedim.

Barış Özcan'ın son videosu ilginçti. İnsanların yaş dönemleri hakkında uzun yıllardır yapılan araştırmalara göre, 9, 32, 66, 83 yaşlarının neden önemli olduğunu anlatıyordu.

İzlemek isterseniz burada. 

Bizim kedi hanımın son eğlencesi mutfaktaki bulaşık süngerini kaçırmak. Üzerine sinen birkoku nedeniyle mi yapıyor diye düşündüm, yeni sünger koydum, onu da aşırdı. Bir de boyundan kat kat büyük bir şalı salondan yatak odasına sürükleyerek, üzerinde oturuyor, keyif yapıyor.

Dur bakalım, daha neler olacak?

Bizim arka sokaktaki sitenin bahçesindeki kocaman pavlonyalar bol bol çiçek açtı.

Eskiden bu ağacın adının jakaranda olduğunu sanıyordum, meğer değilmiş.

Çin kavağı olarak da bilinirmiş, hızlı uzarmış, boyu 5-6 metre olurmuş, kerestesi kaliteliymiş.

3 Mayıs Pazar

Mayıs ayında kış taklidi yapan bir pazar günü pencereden bakarak, yağmur ve rüzgar izleyerek geçti.

Bayan E. aradı geçmişten bir ortak tanıdığımız hakkında tesadüfen duyduğu bir hikaye anlattı. Vayy dedik, ortak şaşkınlıkları paylaştık. 

Hayat ilginç ve galiba eden bulur düsturuna inanmak gerekiyor.

Kardeşim dün haber vermişti; Eczacıbaşı ve Vakıfbank İtalyan rakiplerini  yendiler, CEV finalinde karşılaşacaklar dedi.

Bu maç kaçmaz dedik, televizyon karşısına geçtik ve az önce biten nefis bir maç izledik, Vakifbank maçı aldı.

Beyaz leylakların fotoğrafı  Hamburg'dan tazecik geldi bugün.

Canım Leylak dalı'na mevsimin armağan olsun.