Dünden daha gri, dünden daha soğuk bir günü geride bırakıyoruz.
Öğlene doğru yürüyüşe çıktığımda 7 derece olan sıcaklık değeri dönüşte 4 dereceye düştü, şimdi 2 derce gösteriyor.
Yürüyüş sırasında Şulemin sevgili ablası Şefocuğumla karşılaştık, ilginç bir bakışma anıydı. Ben karşıda duran kadın bana bakıyor, neden acaba, tanıdık mı diye düşünürken, meğer o da benzer şekilde düşünüyormuş; karşıdan gelen Sevin'e benziyor, beni tanırsa odur, diyerek.
Bu anında tanıyamama haline sebep, soğuk nedeniyle sıkı giyinmiş ve berelerimizi gözlerimize kadar indirmiş olmamız, haliyle.
Neyse, sarıldık, öpüştük, ayaküstü sohbet ettik, arkadaşı gelince ayrıldık.
Dün akşam, kızım, uzun süredir umutla beklediği ve olumlu olmasını arzuladığı bir haberin maalesef olumsuz şekilde sonuçlandığını öğrendi.
Onun üzüntüsünü teselli etme isteği bir yandan, onun üzülmesine üzülmek diğer yandan çelişkili duygular yaşadım.
Bu sabah, artık önümüzdeki maçlara bakacağız diyerek teselli olmaya çalışıyordu.
Dünkü sahil yürüyüşünden, ana kız olduklarını düşündüğüm,
Hık demiş diğerinin burnundan düşmüş, biri büyük biri ufarak iki kedi.
Bir kapı kapanır daha güzeli açılır, hiç üzülmesin güzel kızın. Ama zaten atlatmış.
YanıtlaSilUmarım öyle olsun Arpiciğim. :)
SilO kadar çok aşama kaydedince çok umut bağlamıştı. :(
hay allah ya...üzüldüm ama arpi'ye katılıyorum, daha iyisi olacaktır eminim.
YanıtlaSilVallahi bu çocukların çilesi de buymuş... :(
Sil