Soğukça, biraz bulutlu, biraz güneşli, makul bir kış günü geçirdik; eski normallerimize benziyordu diyeyim.
İki ayın sonunda Hamburg'da hava normale döndü, bugün gurbet kuşlarımla neredeyse aynı derecelerdeydik.
Çocukluk arkadaşım F.cığım ile öğlende Kadıköy'de buluştuk, önce Baylan'da bir kahve içtik, sonra biraz sokak gezmesi yaptık ve ardından Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nde Piraye Kafe'de oturduk, kış çaylarımız eşliğinde sohbet ettik.
Akşamüstü kardeşim anneme geldi. Bir haftadır planı yapılan ıspanaklı gözleme yapılması ve yenilmesi projesi hayata geçirildi. R.ciğimin ellerine sağlık, hamuru incecik açmıştı, malzemesi boldu ve lezzeti yerindeydi.
Yemek üstüne Kontes hanım annemi ziyarete gelince ve bize hiç yapmadığı şekilde annemin kucağında sakin sakin oturunca, keyfimiz tam oldu.
Kadıköy sokaklarında dolaşırken, eski evlerin daha iyi korunmuş olması dileğini tekrarlayıp duruyorum.
Kim bilir, belki yakında bir gün, kıymet bilenler çoğalır.
Off ıspanaklı gözlemeyi çok severim❤Buralar buz gibi, mecbur olmadıkça dışarı çıkmak istemiyorum.
YanıtlaSilİmkan olsa da şuradan uzatabilsem. <3
SilBugün bizim şehir de buz gibiydi, ama sizinki kuru soğuk, daha sert sanki.
bu kedigiller çok enteresan tipler yahu. annende huzur bulmuş demek :)
YanıtlaSilYa da belki arıza çıkarmayayım da büyük hanım beni sevsin dedi. :)))
Silöyle hesap kitap bilmez/yapmaz onlar. sevmiş büyük anneyi demek :)
SilTatlı bir minik kendisi, sevilesi, yaramaz olmadığı zamanlarda. :)))
SilBen de epeydir yemiyordum gözleme, çok da aramam ama arada bir canım çekiyor. Geçen arkadaşla buluştuğumuz cafede güzel yapıyorlar, incecik hamurla, o zaman yedim. Kedi annende bir şeyler buldu bence ya da anane sıcaklığı arıyor :)
YanıtlaSilGözleme sanki daha çok yaz ayına ait gibi geliyor bana, belki de hep yazlık yerlerde yediğimiz içindir. :)
SilKediler işlerini biliyor, usluluğunun vardır bir sebebi. :))