Bugün Bayan E. ile konuşuyorduk, nasılsın dedi, uykusuzum dedim, ne oldu dedi, çiğ tavuk yedim de ondan dedim.
Tabii konuşma bu şifreli halinde kalmadı, şimdi size açıklayacağım "çiğ tavuk yeme" konusunu ona da anlattım.
Aslında cümlenin tamamı, evlat hatırına yediğim çiğ tavuk nedeniyle uykusuz kaldım, idi.
Bana kalsa, hayatımın bu döneminde yavruluktan ergenliğe sıçrama yapmış bir kediciği eve almazdım, nitekim yıllardır kızımın tüm ısrarlarına direniyordum.
Derken analık dürtüm mü ağır bastı, ne olduysa oldu, kızıma iyi geleceğini gördüğüm için Kontes hanımın eve gelişine razı oldum.
Yavru kediyi bir paket olarak düşünün; eğlencesi, sevimliliği yanısıra, tıpkı yenidoğan bir bebek gibi onun size sizin ona alışmanız gerekiyor. Bir de kediniz ergenliğe geçmiş ve mevsim "Mart" ise işiniz iş, doğrusu.
İşte, dün gece kızım arkadaşında kalınca, Kontes hanımı uyku tutmayınca, evin içinde koştura koştura bir hal olduktan sonra, sokak kapısının önünde, koridor kapısının önünde bitmeyen bir mavlama ile ortalığı velveleye verince, benim uyku kaçtı gitti.
Şu mart ayını atlatsak ve Kontes yeterince büyüdüğünde ameliyatını olsa, hepimiz rahatlayacağız, umarım.
Günün keyif veren aktivitesi arkadaşımız B.cığın doğum gününü kutlamamızdı.
Vişneli ve çikolatalı pastası hafif ve lezizdi.
ay ay ay...miçonun ilk zamanları geldi aklıma, uykumun içinden sıçrayarak uyanırdım miyavlamaları ile. bir de kendini oraya buraya sıkıştırırdı şaşkın :P
YanıtlaSilAh ah evde bir bebiş var resmen. Duydum sizi, gördüm o uykusuzluğu. Coffee'yi sahiplenmeden özellikle yetiştin köpek aramaya karar vermiştik. Yavru hayvan bakımı kolay değil. Sabır, enerji, esneklik..Ama ayrı bir deli, ayrı bir tatlı oluyorlar. Onun da tadından yenmiyordur şimdi. :)
YanıtlaSil